Alimentatie

Alimentatie is een bijdrage in de kosten van het levensonderhoud na het beëindigen van een huwelijk of een geregistreerd partnerschap. Als u na de scheiding niet in staat bent om in uw eigen levensonderhoud te voorzien, kunt u aanspraak maken op alimentatie voor uzelf. Alimentatie is een geldbedrag dat u regelmatig krijgt of moet betalen. Deze afspraak wordt schriftelijk vastgelegd via een advocaat of notaris en door beide partners ondertekend (scheidingsconvenant). Kunt u er samen niet uitkomen dan zal de rechter de partneralimentatie vaststellen. De alimentatieplicht stopt wanneer de partner hertrouwt, een geregistreerd partnerschap aangaat of gaat samenwonen.

Waar let de rechter op bij het vaststellen van alimentatie:

  • De leeftijd van degene die de alimentatie ontvangt.
  • Of er uit het huwelijk kinderen zijn geboren.
  • De duur van het huwelijk.
  • Hebben de partners de mogelijkheid tijdens of na het huwelijk een eigen inkomen en pensioen op te bouwen.
  • Of de alimentatieontvanger recht heeft op een deel van het ouderdomspensioen van de ex-partner.

De rechter houdt met het vaststellen van de alimentatie rekening met de behoefte van de alimentatieontvanger en de draagkracht van de alimentatiebetaler. Ook zal hij proberen de financiele gevolgen van de scheiding zo eerlijk mogelijk over de beide partners verdelen. Hij zal daarbij rekening houden met eventuele eigen inkomsten, de mogelijkheid tot werken, woonlastenvermindering en eventuele inkomsten van thuiswonende kinderen. De rechter baseert zijn uiteindelijke beslissing op het verzoekschrift van de alimentatieontvanger en het eventuele verweerschrift van de alimentatiebetaler.
Onderstaande inkomsten en uitgaven neemt de rechter mee in zijn oordeel:

  • Arbeidsinkomsten.
  • Bijverdiensten.
  • Studiefinanciering.
  • Uitkeringen.
  • Pensioen.
  • Inkomsten van onderhuur.
  • Vermogensinkomsten en rente.
  • Bijdrage van andere huisbewoners.
  • Mogelijkheden om de inkomsten te verhogen.
  • Kosten voor het huren van het huis.
  • Hypotheekbedrag, aflossing en rente.
  • Vaste lasten.
  • Verzekeringen.
  • Noodzakelijke reiskosten.
  • Financiele verplichtingen voor en aan anderen.
  • Kosten voor medische verzorging van uzelf en eventuele gezinsleden.
  • Eventuele schulden.
  • Kosten voor verwerving van inkomsten

Sinds juli 1994 zijn de wettelijke regels over de alimentatieplicht van ex-echtgenoten veranderd. De Wet limitering alimentatie geeft aan dat de alimentatieplicht tussen ex-echtgenoten of geregistreerde ex-partnerschap die op of na1 juli 1994 door de rechter is vastgesteld niet langer duurt dan twaalf jaar. Verzoek op verlenging van deze periode is mogelijk maar dient minimaal drie maanden voor het verstrijken van de vastgestelde periode bij de rechter ingediend te zijn. Is de alimentatieregeling voor 1 juli 1994 afgesproken dan kan de ex-partner die al vijftien jaar of langer alimentatie betaald de rechter vragen deze te beëindigen. Duurde uw huwelijk korter dan vijf jaar en hebt u geen kinderen, dan geldt de alimentatieplicht maximaal voor zo lang het huwelijk heeft geduurd.

Het kan zijn dat de omstandigheden van u of uw ex-partner wijzigen waardoor het vastgestelde geldbedrag niet meer redelijk is. Elk verzoek om vaststelling, wijziging of beëindiging dient via een advocaat te lopen. Deze zal er voor zorgdragen dat de juiste stukken naar de rechtbank gestuurd worden. De rechter kan daarna het bedrag wijzigen.

Als u het niet eens bent met de beslissing van de rechter kunt u in hoger beroep gaan bij het hof. Als u het ook niet eens bent met de beslissing van het hof kunt u beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden. Beide moet u binnen twee maanden na de beslissing van de rechter doen.

Kinderalimentatie
Beide ouders moeten altijd voor hun minderjarige kinderen zorgen. Bij de scheiding moet voor deze kinderen een regeling worden getroffen. De niet verzorgende ouder betaalt elke maand of elk kwartaal een vast bedrag voor de kinderen. Deze financiele verplichting loopt door tot het kind 21 jaar oud is. Vanaf de leeftijd van 18 jaar wordt de afspraak tussen beide partners overgenomen door het kind en de betalende partner. De betalende partner betaalt het bedrag dan ook aan het kind zelf. Als een kind van 18, 19 of 20 jaar in staat is in eigen onderhoud te voorzien kan het alimentatiebedrag, in overleg met het kind, worden gestopt. Kunt u er samen niet uitkomen dan kan de betalende ouder aan de rechter om beiindiging van de betalingsverplichting vragen. Deze zal rekening houden met kosten van levensonderhoud, arbeidsinkomsten en de eventuele studie van het kind.

Wanneer de alimentatiebetaler een achterstand heeft in de betalingen voor kinderalimentatie is het mogelijk een beroep te doen op het Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen in Gouda (LBIO). De achterstand mag in dit geval niet groter zijn dan zes maanden. De aanvrager moet met bewijsstukken aan kunnen tonen welke termijnen niet zijn betaald. Het LBIO kan beslag laten leggen op salaris, uitkering of (on)roerende goederen. De kosten hiervan zijn voor rekening van de betalende ouder.