Boedelverdeling

Wanneer je in Nederland trouwt in gemeenschap van goederen, dus zonder notariële akte (onder huwelijkse voorwaarden), is in principe alles wat man en vrouw bezitten gemeenschappelijk eigendom. Datzelfde geldt voor alles wat men tijdens de huwelijksjaren rijker wordt (aankopen, spaargeld, polissen, erfenissen of schenkingen). In geval van een echtscheiding dienen alle bezittingen, roerend en onroerende goederen, evenredig tussen de partners worden verdeeld. Beide ex-echtgenoten hebben recht op de helft van de boedel. Wanneer de scheiding op een ´prettige´ wijze verloopt en er nog steeds communicatie mogelijk is, is het verstandig een lijst te maken van alle huisraad en andere bezittingen. Er zullen beslist voorwerpen bij zitten die erg persoonlijk zijn, bijvoorbeeld sieraden, een cd collectie, muntenverzameling ed. Schrijf duidelijk op wat u beslist zou willen hebben, wat u eventueel zou willen hebben en wat u niet wilt hebben. Leg de lijsten naast elkaar en probeer er samen uit te komen. Indien nodig kunnen de beide delen door middel van betaling gelijk worden gemaakt.

Het verdelen blijft natuurlijk niet beperkt tot huisraad en gemeenschapsgoederen. Hetzelfde geldt voor de woning, auto, saldi op bank en giroafrekeningen, vorderingen en pensioenrechten. Maar ook voor de voor en tijdens het huwelijk ontstane schulden en ander aangegane verplichtingen. Indien beide ex-echtgenoten niet samen in onderling overleg of met behulp van de advocaten tot een voor beide partijen bevredigende oplossing kunnen komen met betrekking tot de verdeling van de huwelijksgoederengemeenschap, kunnen zij contact opnemen met een zogenaamde boedelnotaris. Deze zal aan beide partijen vragen om een voorstel tot boedelscheiding en dit tot een voorstel verwerken. Indien één van ex-echtgenoten weigert hier serieus aan mee te werken kan de andere partner een boedelverdelingprocedure opstarten. Zo kan de onwillige partner alsnog gedwongen worden mee te werken.

Een natuurlijk gevolg van een echtscheiding is dat één van beide partners de voormalig echtelijke woning zal verlaten. Als de beslissing tot echtscheiding eenmaal genomen is dienen beide partners indien mogelijk samen te beslissen wie zal vertrekken. Als u er samen niet uit kunt komen zal de rechter deze beslissing nemen en deze zal in het algemeen de woning toewijzen aan de ouder die de kinderen zal gaan verzorgen. Dit geldt overigens zowel bij een huur- als koopwoning. In beide gevallen zal er gezocht moeten worden naar een huurwoning. Gezien de lange wachtlijsten van de gemeentes een groot probleem. In sommige gevallen kan dit betekenen dat de rechter zes maanden uitstel geven aan de partner die moet vertrekken. Het probleem wordt nog groter bij een koopwoning. In veel gevallen zal blijken dat de hypotheek te hoog is om voor één partij op te brengen, zodat beide partners naar een andere huurwoning op zoek zullen moeten.